علايم اين بيماری در انسانها به صورت يک تب خفيف آغاز می شود همراه با سر درد و درد مفصل. بعد از يک روز اين تب ممکن است از بين برود اما ولی امکان دارد تا يکی دو روز آينده هم ادامه پيدا کند.

علايم بعدی سرفه و علايم تنفسی است که می تواند به ورم ملتهمه منجر شود. اگر در اين مرحله بيمار مدوا بشود اين علايم از بين می رود و بيماری از بين می رود. بدون مداوا بعد از اين مرحله بيماری مبدل به نوعی بيماری حاد تنفسی می شود. در اين مرحله اکسيژن به مغز نمی رسد و به کما رفتن بيمار و متاسفانه مرگ را در پی دارد.

در پرندگان اين بيماری با به اصطلاح "تو لک" رفتن شروع می شود. پرها پف می کنند و از چشمهای پرندگان آب می آيد و بدنشان ملتهب می شود. آبريزش از ناحيه بينی پرندگان شروع می شود. پرنده آب و دانه نمی خورد تا اينکه از بين می روند. در کالبدگشايی متوجه می شويم که ريه ها ملتهب هستند، دستگاه گوارشی خونريزی دارد و کيسه های هوايی عفونی شده اند.

سرفه، گلودرد، تنگي نفس، سابقه تماس در يك هفته قبل با پرندگان آلوده كه مرده باشد يا در مرحله واگير باشد و يا سطوح آلوده به ويروس، تب بالاي ‪ ‪ ۳۸درجه از علائم بيماري آنفلوانزاي مرغي در انسان محسوب مي شود.

كارگران مرغداري، افرادي كه پرندگان را مي‌گيرند و در قفس نگهداري مي‌كنند، مغازه داراني كه كار آنها فروش پرنگان زنده است از افراد در معرض خطر محسوب مي‌شوند.

آشپزها، فروشندگان پرندگان دست آموز،دامپزشكان،مراقبين بهداشتي نيز از ديگر افراد در معرض خطر هستند.